Czegoś potrzebujesz?
Wpisz hasłowo temat, który Ciebie interesuje

www.szkoleniadrogowe.pl

Metody uspokojenia ruchu drogowego w organizacji ruchu. Projektowanie, prawo, praktyka i skuteczność.

Aktualnie prowadzimy zapisy na poniższe tryby i miejsca szkoleń:

Tryb szkoleniaMiastoGodzinaData SzkoleniaCena nettoWybierzhf:att:pa_tryb-szkoleniahf:att:pa_miasto
online---08:00-15.0014.12.2026 Pierwotna cena wynosiła: 600,00 zł.Aktualna cena wynosi: 550,00 zł.
Zapisz się »
online57
online---08:00-15.0026.10.2026 Pierwotna cena wynosiła: 600,00 zł.Aktualna cena wynosi: 550,00 zł.
Zapisz się »
online57
*obniżona cena szkolenia obowiązuje przy zapisie na minimum 2 tygodnie przed terminem szkolenia.

Szczegóły szkolenia:

Szkolenie „Metody uspokojenia ruchu drogowego” ma na celu przybliżenie możliwych metod uspokajania ruchu drogowego w stałej organizacji ruchu.

Szkolenie szczegółowo omawia różne metody uspokojenia ruchu drogowego. Prowadzący szkolenie w niezwykle dynamiczny i interesujący sposób opisuje dobór metod uspokojenia ruchu drogowego w organizacji ruchu w zależności od kategorii i klasy technicznej drogi publicznej. Ukazuje także w jaki sposób doprowadzić do redukcji prędkości przez kierujących pojazdami mechanicznymi za pomocą różnych rozwiązań.

Analiza różnic w skuteczności stosowania lokalnych ograniczeń prędkości oraz ograniczeń strefowych w zestawieniu z tworzeniem systemów azyli, wysp wjazdowych do miejscowości, optycznym zawężaniem jezdni, tworzeniem wyniesionych tarcz skrzyżowań oraz rond typu „mini” pozwala uczestnikom spojrzeć szerzej na problematykę uspokajania ruchu drogowego w organizacji ruchu drogowego, która w immamentny sposób wiąże się z geometrią drogi publicznej.

W trakcie szkolenia prowadzący omawia typowe i niekonwencjonalne rozwiązania uspokajania ruchu drogowego w rejonie przystanków komunikacji zbiorowej oraz na drogach dla rowerów oraz pasach ruchu dla rowerów organizowanych w obrębie jezdni.

Kluczowy problem uspokojenia ruchu drogowym jakim jest stosowanie progów zwalniających oraz progów podrzutowych jest potraktowany w programie szkolenia w sposób szczególny. Prowadzący odnosi się do najczęstszych powodów, które decydują o lokalizacji progu zwalniającego (nacisk mieszkańców, naciski społeczności lokalnych, naciski władz lokalnych) oraz zestawia je z rzeczywistymi przesłankami umożliwiającymi lokalizację progów zwalniających (kategoria drogi, klasa techniczna drogi, warunki techniczne, odległości od obiektów o konstrukcji nośnej, zachowanie odległości od innych elementów).

Na kanwie różnych przypadków postępowań przed organami sprawującymi nadzór nad zarządzaniem ruchem na drogach (Wojewoda) oraz przed sądami administracyjnymi (Wojewódzkie Sądy Administracyjne/WSA) omawiane są także negatywne konsekwencje cywilne, administracyjne i karne dla pracowników zarządców dróg publicznych oraz pracowników organów zarządzających ruchem na drogach za niezgodne z warunkami technicznymi stosowanie metod uspokojenia ruchu drogowego, ze szczególnym uwzględnieniem specyfiki progów zwalniających.

Uczestnictwo w szkoleniu pozwala w sposób szerszy pod kątem prawnym, projektowym, technicznym i realizacyjnym spojrzeć na problematykę uspokajania ruchu drogowego w organizacji ruchu na drogach publicznych.

Podstawy prawne:

1. ustawa Prawo o ruchu drogowym z dnia 20 czerwca 1997 r. (Dz.U. 1997 Nr 98 poz. 602 z późn. zm.) – z uwzględnieniem zmian z 21 września 2022 roku

2. ustawa o drogach publicznych z dnia 21 marca 1985 r. (Dz.U. 1985 Nr 14 poz. 60 z późn. zm.) – z uwzględnieniem zmian z 21 września 2022 roku

3. ustawa Prawo Budowlane z dnia 07 lipca 1994 r. (Dz. U. 2026 poz. 524) – z uwzględnieniem zmian 27 marca 2026 roku

4. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz.U. 2003 nr 177 poz. 1729 z późn. zm.)

5. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie znaków i sygnałów drogowych z dnia 31 lipca 2002 (Dz.U. 2002 nr 170 poz. 1393 z późn. zm.)

6. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach (Dz.U. 2003 nr 220 poz. 2181 z późn. zm.)

7. Wzorce i standardy rekomendowane przez Ministra właściwego ds. transportu nr WR-D-42-2 „Wytyczne projektowania infrastruktury dla rowerów. Część 2: Projektowanie dróg dla rowerów, dróg dla pieszych i rowerów oraz pasów i kontrapasów ruchu dla rowerów” z dnia 19 września 2022 roku

8. Wzorce i standardy rekomendowane przez Ministra właściwego ds. transportu nr WR-D-31-2 „Wytyczne projektowania skrzyżowań drogowych. Część 2: Skrzyżowania zwykłe i skanalizowane” z dnia 30 listopada 2022 roku

9. Wzorce i standardy rekomendowane przez Ministra właściwego ds. transportu nr WR-D-31-3 „Wytyczne projektowania skrzyżowań drogowych. Część 3: Ronda” z dnia 30 listopada 2022 roku

Grupa dedykowana:

W szczególności grupą dla której szkolenie może okazać się niezwykle przydatne są projektanci drogowi, projektanci organizacji ruchu, zarządcy dróg publicznych, organy zarządzające ruchem na drogach oraz organy sprawujące nadzór nad zarządzaniem ruchem na drogach.

Cel szkolenia:
  • zrozumienie różnic w metodach uspokojenia ruchu drogowego,
  • umiejętność odpowiedniego doboru metod uspokojenia ruchu drogowego w zależności od kategorii drogi publicznej, klasy technicznej drogi, obowiązujących przepisów oraz warunków lokalnych,
  • umiejętność argumentowania zasadności lub braku zasadności stosowania danej metody uspokojenia ruchu drogowego,
  • zasadność uwzględniania wniosków społeczności lokalnej w stosowaniu metod uspokojenia ruchu drogowego (ograniczenia prędkości, szykany, progi zwalniające),
  • zrozumienie odpowiedzialności prawnej (cywilnej, karnej i administracyjnej) pracownika zarządcy drogi za niewłaściwe zastosowanie metod uspokojenia ruchu drogowego,
  • zrozumienie odpowiedzialności prawnej (cywilnej, karnej i administracyjnej) pracownika organu zarządzającego ruchem na drodze za niewłaściwe zastosowanie metod uspokojenia ruchu drogowego,
  • poznanie metod projektowania azyli dla pieszych, wyniesionych skrzyżowań drogowych, rond typu „mini” oraz szykan w organizacji ruchu drogowego,
  • umiejętność doboru odpowiedniego rodzaju progu zwalniającego na drodze publicznej (próg zwalniający U – 16a, próg zwalniający U – 16b, próg zwalniający U – 16c, próg zwalniający U – 16d, zestaw progów wyspowych),
  • nauka oceny skuteczności zastosowanych rozwiązań oraz zasady ich modyfikowania,
  • wspólna nauka rozwiązywania sytuacji atypowych wymagających ingerencji organu zarządzającego ruchem na drodze,
  • umiejętność interpretacji projektowanych metod uspokojenia ruchu drogowego z zasadami ogólnymi ustawy Prawo o ruchu drogowym.

 

Szkolenie ukazuje skomplikowane i wielowątkowe zagadnienia związane prawidłowym wyborem metody uspokojenia ruchu drogowego na danej drodze publicznej z uwzględnieniem cyklu życia drogi (etap projektowania, etap użytkowania, przebudowa, rozbudowa, zmiana klasy technicznej, zmiany w geometrii).

W trakcie szkolenia wykładowca opiera się na przykładach z praktyki oraz wspólnie z grupą omawia rzeczywiste/symulowane przypadki na podstawie składanych dokumentacji projektów stałej organizacji ruchu przewidujących wybraną metodę uspokojenia ruchu drogowego.

Program szkolenia:
  1. Pojęcie metod uspokojenia ruchu drogowego.
  2. Zdefiniowanie zasadniczych problemów przy stosowaniu metod uspokojenia ruchu drogowego.
  3. Analiza oczekiwań społeczności, lokalnych mieszkańców oraz władz lokalnych wobec zarządców dróg publicznych i organów zarządzających ruchem na drogach.
  4. Uspokojenie ruchu drogowego w kontekście psychologii transportu drogowego.
  5. Odbiór metod uspokojenia ruchu drogowego przez uczestników ruchu drogowego (kierujących pojazdami mechanicznymi).

[Dyskusja, przykłady z praktyki]

  1. Zasadnicze wytyczne dla zarządców dróg publicznych przy stosowaniu metod uspokojenia ruchu drogowego. Problematyka nadmiarowego stosowania metod uspokojenia ruchu drogowego lub niedoboru tych metod.
  2. Proces decyzyjny w wyborze odpowiedniej metody uspokojenia ruchu drogowego. Gradacja metod, stopniowanie metod oraz analiza osiągnięcia postulowanych celów.
  3. Omówienie podstawowych składowych oraz różnic w metodach uspokojenia ruchu drogowego w inżynierii ruchu drogowego.
  4. Dylematy decyzyjne projektantów organizacji ruchu drogowego, zarządców dróg i organów zarządzających ruchem na drodze w dobrze adekwatnej metody uspokojenia ruchu drogowego. Umiejętność reakcji na „naciski” społeczności lokalnych, środowisk lokalnych oraz władz lokalnych domagających się zastosowania niezgodnej z przepisami metody uspokojenia ruchu drogowego.
  5. Znaczenie geometrii drogi publicznej w wyborze metody uspokojenia ruchu drogowego.
  6. Praktyczne a „fasadowe” (teoretyczne) metody uspokojenia ruchu drogowego na istniejących drogach publicznych.

[Dyskusja, przykłady z praktyki]

12. Stosowanie lokalnych ograniczeń prędkości.
a) dobór odpowiednich prędkości,
b) analiza zasadności stosowania,
c) reakcje kierujących pojazdami mechanicznymi,
d) skuteczność lokalnych ograniczeń prędkości względem kategorii drogi publicznej i klasy technicznej drogi publicznej.

13. Tworzenie stref ograniczonych prędkości (znaki B – 43/B – 44) oraz stref zamieszkania (D – 40/D – 41).
a) zasady tworzenia stref ograniczonej prędkości,
b) dylematy obszarowe w tworzeniu strefy,
c) traktowanie „innych dróg wewnętrznych” zlokalizowanych wewnątrz strefy ograniczonej prędkości,
d) selekcja metody: strefa ograniczonej prędkości czy strefa zamieszkania.

14. Wyspy wjazdowe do miejscowości.
a) wyspy wjazdowe do miejscowości bez zmiany geometrii,
b) wyspy wjazdowe do miejscowości ze zmianami w geometrii,
c) tworzenie wysp wjazdowych metodami geometrycznymi (zabruk, wyspa wyniesiona) lub metodami organizacji ruchu (azyle).
d) wyspy wjazdowe do miejscowości stosowane z bramami wjazdowymi.

15. Wyspy azylu dla pieszych.
a) wyspy azylu dla pieszych wprowadzanych metodami geometrycznymi (zabruk, wyspa wyniesiona),
b) wyspy azylu dla pieszych wprowadzanych metodami organizacji ruchu (azyle)
c) ocena skuteczności wysp azylu dla pieszych.

16. Mijanki, szykany oraz optyczne zawężania ruchu na jezdni.
a) sposoby tworzenia mijanek,
b) szykany a mijanki – problemy interpretacyjne,
c) optyczne zawężanie jezdni z utrzymaniem ruchu dwukierunkowego pojazdów,
d) ocena inwazyjności stosowanych metod uspokojenia ruchu drogowego.

[Dyskusja, przykłady z praktyki]

17. Wyniesione tarcze skrzyżowań.
a) relacje ustawy Prawo o ruchu drogowym do ustawy Prawo Budowlane,
b) relacja „wyniesionych tarcz skrzyżowań” do pojęcia „progu zwalniającego”,
c) skuteczność stosowania wyniesionych tarcz skrzyżowań,
d) konieczność legalizacji samowoli budowlanych zarządców dróg publicznych.

18. Skrzyżowania o ruchu okrężnym – ronda typu „mini”.
a) rekomendowane miejsca stosowania,
b) ruch pojazdów miarodajnych po rondach typu „mini”,
c) zasady ruchu pojazdów nienormatywnych,
d) rekomendowana ilość wlotów podporządkowanych na skrzyżowaniach o ruchu okrężnym,
e) widoczność na rondach typu „mini” w relacji do uspokojenia ruchu drogowego,

19. Uspokajanie ruchu w rejonie przystanków komunikacji zbiorowej.
a) zasady stosowania progów wyspowych,
b) rozdzielania kierunków ruchu poprzez fizyczną separację ruchu azylami,
c) miejsca usytuowania przystanków autobusowych względem pobliskich skrzyżowań w relacji do uspokojenia ruchu drogowego.

20. Uspokajanie ruchu drogowego w strefach płatnego parkowania.
a) kształtowanie lokalizacji miejsc postojowych z uwzględnieniem metod uspokojenia ruchu drogowego,
b) intencjonalne tworzenie mijanek i optycznych zawężeń jezdni w strefach płatnego parkowania.

21. Uspokajanie ruchu na drogach dla rowerów i pasach ruchu dla rowerów.
a) miejsca niebezpieczne i miejsca o ograniczonej widoczności,
b) uspokajanie ruchu drogowego na drogach dla rowerów,
c) uspokajania ruchu drogowego na pasach dla rowerów na jezdniach,
d) zasadność i skuteczność stosowania pasów wibracyjno-akustycznych.

22. Progi zwalniające i progi podrzutowe.
a) ogólne zasady stosowania progów zwalniających,
b) ocena zasadności stosowania progów zwalniających,
c) zjawisko mnożenia ilości progów zwalniających na krótkim odcinku drogi publicznej,
d) specyfika stosowania progów zwalniających U – 16a, U – 16b, U – 16c, U – 16d,
e) wyniesione przejścia dla pieszych na progach zwalniających,
f) stosowania progów zwalniających względem skrzyżowań, elementów infrastruktury technicznej, obiektów o konstrukcji nośnej oraz innych metod uspokojenia ruchu drogowego.

[Dyskusja, przykłady z praktyki projektowej, przykłady realizacyjne]

23. Konsekwencje prawne niewłaściwego stosowania metod uspokojenia ruchu drogowego.
24. Ingerencje organów sprawujących nadzór nad zarządzaniem ruchem na drogach w działania organów zarządzających ruchem na drogach w związku z nieprawidłowymi metodami uspokojenia ruchu drogowego.
25. Rozstrzygnięcia sądów administracyjnych w przedmiocie wadliwego sposobu stosowania metod uspokojenia ruchu drogowego, ze szczególnym uwzględnieniem specyfiki progów zwalniających.
26. Odpowiedzialność karna, administracyjna i dyscyplinarna pracowników zarządców dróg publicznych oraz organów zarządzających ruchem na drogach za nieprawidłowe stosowanie progów zwalniających i innych metod uspokojenia ruchu drogowego.

[Dyskusja, przykłady z praktyki/kazusy]

 

Chcesz skorzystać z programu szkolenia?

Sprawdź „TERMINARZ SZKOLEŃ OTWARTYCH” i wypełnił zgłoszenie uczestnictwa.
Jeśli masz jakieś dodatkowe pytania dotyczące formy, sposobu i trybu przeprowadzenia szkolenia
pozostajemy do twojej dyspozycji pod adresem poczty elektronicznej szkolenia@szkoleniadrogowe.pl .

Szkolenia Drogowe Sp. z o. o. | ul. Wielicka 45 lok. 4, 02 – 657 Warszawa
e-mail: szkolenia@szkoleniadrogowe.pl | tel.: +48 501 691 708